What you eat is who you are—or perhaps more accurately, ‘what you eat is who you aspire to be.’ Food consumption is inherently a social act, conveying messages of status, self-identity and group identity. While not immediately apparent, this is particularly true for salt. Salt was a core flavour of Roman cuisine and a marker of ‘Roman-ness,’ as noted by Pliny the Elder. The adoption, emulation, adaptation or rejection of this growing taste for salt by individuals and communities in the Roman North offer valuable insights into changing social identities. Yet, despite its vital role in Roman cuisine and identity, detecting salt consumption is challenging archaeologically and historically. This project seeks to optimise the identification of salt consumption in the archaeological record and, pioneeringly, explore the socio-cultural and economic dynamics associated with a growing salt taste among individuals and social groups in the Roman North. To answer these questions, an innovative and holistic approach will be developed that combines various archaeological and chemical proxies, including salt containers, fish sauce amphorae and strontium isotopes analyses. This methodology aims to unravel the nuanced ways in which salt can function as a marker for status, identity, and adaptation within diverse social groups in the context of cultural integration. In doing so, this project provides novel ways of unravelling the tales hidden within the grains of salt.
Wat je eet, is wie je bent—of misschien nog treffender: wat je eet, is wie je wilt zijn. Voedselconsumptie is inherent een sociale handeling, waarbij voedingsgewoontes status, zelfidentiteit en groepsidentiteit uitdrukken. En voor zout is dit niet in het minst het geval. Zout was een kernsmaak van de Romeinse keuken en een symbool van ‘Romeins-zijn,’ zoals beschreven door Plinius de Oudere. De adoptie, navolging, aanpassing of afwijzing van deze groeiende smaak voor zout door individuen en gemeenschappen in het Romeinse Noorden biedt waardevolle inzichten in veranderende sociale identiteiten. Ondanks de cruciale rol van zout in de Romeinse keuken en identiteit, is het detecteren van zoutconsumptie archeologisch en historisch een uitdaging. Dit project probeert hierin het tij te keren door de identificatie van zoutconsumptie in het archeologische archief te optimaliseren. Baanbrekend hierbij is de koppeling van de sociaalculturele en economische dynamiek met een groeiende zoutsmaak onder individuen en sociale groepen in het Romeinse Noorden. Hiervoor combineert dit innovatief en holistisch onderzoek zowel archeologische als chemische indicatoren waaronder zoutcontainers, vissausamforen en strontiumisotopenanalyses. Deze methodologie moet ontrafelen op welke genuanceerde manieren zout kan functioneren als marker voor status, identiteit en adaptatie binnen en tussen diverse sociale groepen in de context van culturele integratie.